.

.

Πηλός και ουρανός, λουλάκι και πηλός.
Τι άλλο; Κοίτα την, σκυφτός και σιωπηλός
Σαν μπέης που κρατά πολύτιμο πετράδι,

Τη βίβλο του πηλού, τη λάσπη βιβλική,
Τη σάπια βίβλο μας, τη γη μοναδική,
Που πάντα μας πονάει, σαν λέξη και σαν χάδι.